We wczesnym średniowieczu w miejscu obecnego Wrocławia znajdował się gród obronny słowiańskiego plemienia Ślężan. W X wieku zdobył go czeski książe Wracisław i prawdopodobnie od jego imienia pochodzi nazwa miasta.
Od końca X wieku Wrocław wchodził w skład państwa polskiego. W 1000 roku król Bolesław Chrobry założył tu biskupstwo, które podlegało arcubiskupstwu w Gnieźnie do 1821 roku. Wrocław stanowił wówczas ważne ogniwo w systemie obronnym kraju. Świadczą o tym dwie bitwy stoczone przez kolejnych władców Polski: w 1017 roku pod Niemczą Bolesław Chrobry pokonał cesarza Henryka II, a w 1109 Bolesław Krzywousty stoczył zwycięską bitwę z Henrykiem V na Psim Polu pod Wrocławiem. W okresie rozbicia dzielnicowego Wrocław był stolicą Księstwa Polskiego, a od 1248 roku - Księstwa Wrocławskiego.
Dzięki otrzymanemu w 1261 roku prawu magdeburskiemu miasto zaczęło się intensywnie rozwijać gospodarczo i kulturalnie. W 1327 liczyło już 20 tys. mieszkańców. Na mocy traktatu wyszehradzkiego z roku 1335 Śląsk, a wraz z nim Wrocław, przeszedł pod panowanie Czech. Dzięki temu i licznym kontaktom z potęgami handlowymi i kulturalnymi Europy oraz Rusią i Konstantynopolem, Wrocław stał się ważnym centrum handlowym. Ścierające się ze sobą wpływy wschodu i zachodu uwidoczniły się w architekturze i sztuce miasta.
W okresie wojen Husyckich Wrocław stracił przejściowo na znaczeniu. Jego ponowny rozkwit i wzrost pozycji politycznej i gospodarczej nastąpił w XV wieku. Miasto było wówczas jednym z najsilniejszych centrów hadlowych w Europie. Schyłek świetności nastąpił po upadku Konstantynopola, kiedy osłabło zainteresowanie handlem ze wschodem.
Rok 1526 przyniósł rządy Habsburgów. Kolejne wojny w XVII i XVIII wieku niszczyły miasto, zmniejszały pozycję polityczną i hamowały jego rozwój. Panowanie pruskie a później niemieckie we Wrocławiu rozpoczęło sie w 1741 roku, kiedy to Austria przegrała wojnę z Prusami.
Ponowny rozkwit nastąpił w XIX wieku. Szybko rosła liczba mieszkańców i powiększał się obszar miasta. Wrocław stał się wielkim ośrodkiem kulturalnym, wzrosło znaczenie Uniwersytetu Wrocławskiego.
W okresie I i II wojny światowej miasto zostało zniszczone w 70%. Bombardowania i pożary spowodowały uszkodzenie lub całkowite zniszczenie wielu cennych zabytków architektury średniowiecznej. 6 maja 1945 roku Wrocław po 2,5-miesięcznym oblężeniu znalazł się ponownie w granicach Polski.
Powyższy tekst jest częścią ogólnych informacji o Wrocławiu.